Kies zelf hoe je leven gaat

Hoe je zelf je omgeving kan vormgeven

Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik altijd wel bezig ben met iets nieuws te leren. Vaak gaat dat over persoonlijke ontwikkeling of een thema dat daaraan gelinkt is.

Wie al bij mij over de vloer is geweest, weet dat ik zelden langer dan vijf seconden zwijg. Zoals je van een coach kan verwachten stel ik begeleidende vragen, en neem soms een kritische rol durf op. En, ik deel heel graag dingen uit eigen ervaring en opleiding.

Vandaag deel ik iets waar ik nu mee bezig ben. Hoe je je eigen realiteit kan vormgeven. Net zoals een radio tune je zelf in op je eigen gewenste leven.

Via de smartphone

Toegegeven, ook ik heb moeite om mijn sociale mediagebruik in te perken. Momenteel heb ik zelf een lichte censuur ingevoerd, waarbij ik pas rond 11.00u van mezelf op mijn smartphone mag. Daarvoor mails checken en whatsapp is al helemaal uit den boze.

Dat kan ik zo doen, omdat ik mijn werkleven zo heb gepland, en ik werk 's avonds langer door. Maar die eerste uurtjes zijn voor focustijd. Want die gsm leidt me zo vaak af van mijn werk, dat ik er aan blijf plakken en het écht belangrijke werk niet gedaan krijg. Ik ben momenteel bezig aan het schrijven van een plaat (want ik speel ook muziek), en dat heeft voorrang in de ochtend.

Maar het gebeurt in de namiddag en avond dat ik toch even op Instagram beland. Ik geloof dat toeval niet bestaat, en dat dingen gebeuren om een bepaalde reden. Bijvoorbeeld omdat ik er iets uit kan leren, of omdat ik het op dat moment nodig heb. Ook al lijkt het op dat moment totaal niet zo. Daarom krijg ik op Instagram telkens één nieuwe post te zien, die me verder op weg helpt. Voor ik Instagram open doe, verheug ik me al op wat er nu weer gaat komen.

Zo ben ik gebotst op een account dat ik volg, en de laatste dagen krijg ik telkens een post te zien die zooooo relevant is. Ik deel dit graag met jullie.


Trouwens, ik heb het hier al met een aantal van mijn cliënten over gehad, want het werkt zo in mijn praktijk: Ik ben ergens mee bezig, en toevallig (?) komen er cliënten over de vloer die net met hetzelfde zitten waar ik de oplossing over aan het ontdekken ben. Zo wondermooi die resonantie. Maar goed, to the point nu.

Je lichaam houdt spanning vast. Door met Tui Na aan alles tegelijk te werken, is verandering pas écht mogelijk.

Een ouderwetse radio

Zoals een ouderwetse radio, je weet wel, met een draaiknop en zo'n band waar een rood streepje beweegt tussen links en rechts. Zo werkt ook onze realiteit. Eigenlijk bestaan al die radioposten de hele tijd, naast elkaar.

Ook al staat de draaiknop en dat streepje niet op Radio Willy, toch wordt er uitgezonden op Radio Willy en is die mogelijkheid op datzelfde moment ook aanwezig. Al wat je moet doen is je aandacht (de draaiknop) ergens anders op zetten. Zo gaat dat ook met ons dagelijks leven.

Je besef van je eigen manier van zijn, van hoe je op dat moment in het leven staat, dat bepaalt zoveel! Waar je jouw aandacht op vestigt, wat je beslist om te zijn op dat moment, verandert ook wat er rond jou gebeurt.

Want het is een illusie te denken dat buiten jou en binnen jou, dat dat gescheiden is. Daarom heeft het ook totaal geen zin om te proberen de dingen rond jou te proberen veranderen. Het komt vanuit jezelf.

Je hebt toch geen vat op wat andere mensen doen, toch niet écht. Je zou ze kunnen proberen beïnvloeden om een bepaalde beslissing te nemen, of om iets net niet te doen. Maar uiteindelijk beslissen ze zelf, en het heeft je wel heel wat kopzorgen en moeite gekost om dat toch te proberen. En dan nog is de uitkomst onzeker, en kan je die niet controleren.

Wat je wel in ieder moment ter beschikking hebt, is jouw keuze over hoe je in dat moment staat, zoals de radioknop en de verschillende uitzendkanalen.

Het komt van binnenuit

Wat er binnenin jou gebeurt heeft een direct invloed op wat er rondom jou gebeurt.

Of zoals mijn leraar Jeffrey Yuen zegt: een boze mens leeft in een boze wereld, een bange mens leeft in een bange wereld, een blije mens leeft in een blij makende wereld... Je krijgt wat je bent.

Als ik bang ben, ga ik overal gevaren zien. Wat ik dan krijg, is mijn realiteit: alles is eng en gevaarlijk. Ik kan ervoor kiezen om de radioknop te verdraaien en tegen mezelf te zeggen "Ik ben veilig".

Dat lijkt ongelooflijk nep en kunstmatig. Waarschijnlijk springt je ego, je ratio, je ... hoe je het ook wil noemen, meteen op en zegt je "wat voor zever is dat nu, je bent wél bang". Maar ga hier even mee in de stelling dat je krijgt waar je aan denkt. Dat je krijgt hoe je je opstelt.

Dus als je zegt "ik ben veilig", dan ga je je veilig voelen. Je onbewuste zelf gaat helemaal mee (want trouwens diep vanbinnen ben je gewoon veilig, dus je weet eigenlijk wel dat dat klopt). Misschien werkt dat niet meteen, wat goed mogelijk is.

Daarom zijn kleine herhalingen belangrijk. Kleine dingen zoals dit keer op keer blijven herhalen. Iedere keer dat je bang bent, zeg je "ik ben veilig". Op de duur gaat je realiteit veranderen. Je leven gaat écht veranderen. Je gaat minder bang zijn, je gaat je veilig voelen.

Je kiest zelf wie je bent. En, wie je bent, daar gedraag je je naar.

Bij mij werkt dat vaak instant. Plots herinner ik me "ah ja natuurlijk, ik ben niet bang, ik voel me veilig. Ik weet dat ik veilig ben", en de angst verlaat mijn lichaam meteen. Het gekke en tegelijk wondermooie is, dat ik dan ook niet meer bang ga doén. Ik kijk niet meer achterom, ik hoef geen lichten aan te doen in het donker. Want ik weet dat ik veilig ben, en dat ik niet bang ben.

Het lijkt dat de dingen rondom jou veranderen, maar eigenlijk komt dat omdat vanbinnen en vanbuiten hetzelfde zijn. En tegelijk is vanalles mogelijk, zoals die verschillende radioposten.

Maar, je start wel vanbinnen. Daar ligt de sleutel tot verandering. Wat rond jou gebeurt, volgt vanzelf als je het even tijd geeft én vertrouwen hebt dat het goed komt.

Je bent het nu al

Het is daarbij belangrijk om geen taal te gebruiken die dingen naar de toekomst doorschuift. Dus je zegt niet "ik hoop dat ik veilig ben" of "als ik dit zeg, dan ga ik me veilig voelen". Je praat vanuit een staat van "hebben", niet een staat van "krijgen".

Als je twijfel uitstuurt, dan krijg je twijfel terug. Je zegt het alsof het al zo is. "Ik ben veilig". "Ik ben moedig". "Ik voel me vrij".

Dat klopt dan niet helemaal met hoe het is, en dat is oké. Door de discrepantie (het verschil, de spanning) tussen wat je zegt en wat op dat moment is, moet er wel iets veranderen. En je gaat niet stoppen met te zeggen dat je veilig bent, ah nee, je ging het consistent blijven doen.

Dus de omgeving rond jou verandert. Je gaat je anders voelen, je gaat je anders gedragen.

Je krijgt wat je uitstuurt

Eigenlijk is de clou: welke boodschap ben ik op dit moment aan het uitsturen? Want de realiteit spiegelt die boodschap meteen terug.

Denk ik, of voel ik, of gedraag ik me angstig? Verdrietig? Kritisch en boos op mensen en wat er gebeurt rond mij? Het enige wat ik dan nog ga zien en terug krijgen, zijn bang makende situaties of mensen die enge dingen vertellen tegen mij.

Een boze mens leeft in een boze wereld, een bange mens leeft in een bange wereld, een blije mens leeft in een blij makende wereld... Je krijgt wat je bent.

Of als je kritisch en boos bent op mensen rond jou, pakweg je collega's, het enige dat je nog gaat zien en letterlijk rond jou zal hebben: ambetante collega's waar je helemaal gek van wordt en waar je enorm boos op bent.

De omgeving rond jou spiegelt de boodschap die je zelf uitstuurt.

Wie je bent...

Die boodschap bestaat uit een aantal dingen: (1) je identiteit: wie je beslist om te zijn, (2) je veronderstellingen, je intentie, je verwachtingen en emotionele staat, en (3) je consistentie en je herhaalde acties.

Eerst even over je identiteit. Mijn leraar Jeffrey Yuen zegt het zo mooi: staat het je niet aan wie je bent - verander dan wie je bent. Je hebt altijd de keuze om te zijn wie je wil zijn.

Ik heb bijvoorbeeld wat angst in mijn verleden zitten. Nu kies ik ervoor om niet meer bang te zijn.

Ik fiets tegenwoordig zonder angst langs donkere afgelegen paden, en eerlijk gezegd voelt dat wel als een overwinning. Want vroeger was ik altijd zo bang. Ik keek continu achterom, mijn hart ging razendsnel en ik durfde nooit 's avonds ergens alleen gaan als het donker was.

Finito! Ik kies ervoor om vertrouwen te hebben dat alles goed komt, en niet bang te zijn.

Je kiest zelf wie je bent. En, wie je bent, daar gedraag je je naar. Dat geeft vorm aan je realiteit.

Staat het je niet aan wie je bent? Verander dan wie je bent. Je hebt altijd de keuze om te zijn wie je wil zijn.

Als je bijvoorbeeld denkt "het is altijd iets met mij, hè, er gebeurt altijd wel iets", wat denk je dat er dan gaat gebeuren? Dat alles vlotjes gaat lopen?

Als je denkt "Ik ben een twijfelaar, ik weet niet wat ik wil. Ik kan niet kiezen welke richting ik uit moet, dat duurt gewoon altijd lang bij mij", wat denk je dat er dan gaat gebeuren? Denk je dat je gaat weten wat je moet kiezen?

Of als je denkt "ik heb uitstelgedrag, ik stel altijd uit", wat denk je dat er gaat gebeuren met een taak op je to do lijstje?

Het lijkt kort door de bocht? Ik nodig je uit om zelf eens na te denken hoe jij jezelf ziet, wat je identiteit is. Hoe je je in het leven zet, en of dat je leven moeilijker maakt.

ls dat zo is, kan je nadenken over hoe je wél wil zijn; en je realiteit zal volgen, als je de juiste signalen blijft uitsturen.

Wie wil jij zijn?

...en wat je denkt

En dan je veronderstellingen, je verwachtingen, je intentie, en je emotionele staat.

Eigenlijk is het niet zo vreemd dat die zo belangrijk zijn in het vormgeven van je realiteit. Want als ik verwacht dat iemand boos gaat reageren wanneer ik een kritische opmerking geef, dan ga ik op zoek naar de boze reactie, en waarschijnlijk zal ik dat opmerken en niét de positieve dingen die gezegd worden.

Als je denkt "mijn zoon weet totaal niet hoe hij het moet aanpakken", dan ga je enkel gesukkel zien, en verkeerde beslissingen. Als je denkt "mijn zoon leert met vallen en opstaan, hij komt er wel", dan zie je iemand die fouten maakt en aan het leren is.

In het eerste geval zal je wellicht de neiging hebben om je te gaan bemoeien en te zeggen wat er moet gebeuren. In het tweede geval zal je als een coach langs de zijlijn staan aanmoedigen, en er zijn wanneer het nodig is.

Wat je innerlijke dialoog voor jou bepaalt

Wat je tegen jezelf zegt, aanvaard je zonder kritische beoordeling, je denkt gewoon dat dat klopt. Het klinkt ook gewoon zo overtuigend!

Als je zegt "ik ben dom", dan denk je dat je dom bent.

Er zit helaas geen kritische jury tussen wat je tegen jezelf zegt, en wat het effect is van zo'n gedachte. Je veronderstellingen, verwachtingen, intenties en emotionele staat: allemaal bepalen ze heel sterk hoe je tegen jezelf praat.

Hoe goed zou het niet zijn om hier eens over na te denken, en je eigen innerlijke dialoog eens te gaan bepalen? Zelf een scenario te schrijven voor hoe je tegen jezelf praat.

Denk even met me mee.

Stel dat je kiest om volgende veronderstelling te hebben: "Er komen goede dingen op mijn pad", met de intentie "ik bekijk wat er gebeurt als een kans, een opportuniteit". Dan heb je meteen een verwachting geschept en daarbij hangt de emotionele staat "hoopvol, positief ingesteld".

Stel dan, je bent op je werk en er komt toevallig (?) een collega aan die slecht gezind is. Met kritiek op vanalles en nog wat. Misschien erger je je aan die persoon, en je weet misschien niet waarom.

Door jezelf te herinneren aan de radioknop, en de keuze die je hebt, zeg je bijvoorbeeld tegen jezelf "ik ben positief ingesteld" (identiteit, emotionele staat), "en waarschijnlijk is er toch nog iets dat ik te leren heb. Waarom triggert die collega mij zo?" (je intentie, verwachting).

Zou het niet kunnen dat je anders gaat reageren tegen deze collega? Hmmm ik zie het al zo gebeuren. Zie jij het?

Wat wil jij denken?

Oefening baart kunst

Om het gewoon te begrijpen is het eigenlijk heel eenvoudig.

De consistentie, en het blijven volhouden, is misschien het enige dat moeilijk is. Want het is uiteraard niet in één keer opgelost. Met één keer anders denken, ga je er niet komen.

Maar vergis je niet, met kleine veranderingen, die je keer op keer blijft volhouden, krijgt je echt enorm grote veranderingen op je pad. I can tell.

Blijf jezelf in het nu aanspreken "ik ben ... ", alsof het al zo is.

En kies wat je zou willen zijn - dat wat er nog niet is. Ook al voelt dat kunstmatig en lijkt het dat het niet klopt.

En dan: check eens welke veronderstellingen en verwachtingen je hebt. Welke intenties je hebt, wat je je voorneemt dat voor jou belangrijk is. En, weet dat je zelf kan kiezen hoe je je voelt.

Hou je innerlijke dialoog in de gaten en praat tegen jezelf volgens waar je naartoe wil.

En, vertrouw dan dat het goed komt. Dat is misschien nog het allerbelangrijkste. Want je mind is super krachtig. Als je jezelf vertrouwen geeft, en het dan loslaat, dan gebeuren er wonderen!

Good luck

Ik wens je een mooie ontdekkingstocht op je verdere pad ;-)

en je bent altijd welkom voor een Tui Na therapiesessie.

Want ik kan tijdens mijn werk geen vijf seconden zwijgen. Lichaam en ziel, geest, hart... ze gaan allemaal hand in hand. Tui Na therapie is zoveel meer dan enkel het lichaam aanraken.

Je lichaam houdt spanning vast, en door aan alles tegelijk te werken, is verandering pas écht mogelijk.

Van harte welkom!

Afspraken maken kan online via de website - of via whatsapp 0479 01 99 25. Of bel even als dat makkelijker is voor jou.

---

Deze blogpost kwam tot stand op basis van mijn persoonlijke verwerking van een aantal bronnen, waaronder het Instagram account @quantumobservers, mijn studies bij Jeffrey Yuen en Tim Sullivan, en onnoembare andere bronnen over spiritualiteit en manifesteren. Ik ben geen intellectuele eigenaar van deze gedachten, ik vertaal ze gewoon naar een toegankelijke blogpost.